карынфянка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова карынфянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кары́нфянка мн. кары́нфянкі
Родны каго? чаго?	кары́нфянкі мн. кары́нфянак
Давальны каму? чаму?	кары́нфянцы мн. кары́нфянкам
Вінавальны каго? што?	кары́нфянку мн. кары́нфянак
Творны кім? чым?	кары́нфянкай, кары́нфянкаю мн. кары́нфянкамі
Месны у кім? у чым?	кары́нфянцы мн. кары́нфянках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.

karynfianka — беларуская лацінка

Слова карынфянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: