мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карынфар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карынфа́р мн. карынфа́ры |
| Родны каго? чаго? |
карынфа́ру мн. карынфа́раў |
| Давальны каму? чаму? |
карынфа́ру мн. карынфа́рам |
| Вінавальны каго? што? |
карынфа́р мн. карынфа́ры |
| Творны кім? чым? |
карынфа́рам мн. карынфа́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
карынфа́ры мн. карынфа́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Трэба цаніць інжынераў, якія вучыліся да эры ціктокаў, шортсаў і рылсаў. Хто яшчэ распрацуе якасны софт і спраектуе надзейны самалёт?
karynfar — беларуская лацінка
Слова карынфар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карынфар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карынфянін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кары́нкавы (9)
(6) шла́фар ‹
› карынты́йскі (11)
(8) эйблефа́р ‹
› Кары́нф (6)
(6) ка́нфар ‹
› кары́нфскі (9)
(6) фо́сфар ‹
› карынфянін (10)
(10) ферафо́сфар ‹
› кары́нфянка (10)
(5) ку́фар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.