STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канфар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́нфар мн. ка́нфары |
| Родны каго? чаго? |
ка́нфара мн. ка́нфараў |
| Давальны каму? чаму? |
ка́нфару мн. ка́нфарам |
| Вінавальны каго? што? |
ка́нфар мн. ка́нфары |
| Творны кім? чым? |
ка́нфарам мн. ка́нфарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́нфары мн. ка́нфарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Ты марыш выспацца і паехаць на працу. Я мару паехаць на працу і выспацца. Мы розныя.
kanfar — беларуская лацінка
Слова канфар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канфар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канфарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канфа́йнмент (11)
(9) віндро́ўар ‹
› канфака́льнасць (14)
(6) шла́фар ‹
› канфака́льны (11)
(8) эйблефа́р ‹
› канфа́рка (8)
(8) карынфа́р ‹
› канфармацы́йны (13)
(6) фо́сфар ‹
› канфарма́цыя (11)
(10) ферафо́сфар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
