эйблефар

гэта

— яшчарка

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова эйблефар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	эйблефа́р мн. эйблефа́ры
Родны каго? чаго?	эйблефа́ра мн. эйблефа́раў
Давальны каму? чаму?	эйблефа́ру мн. эйблефа́рам
Вінавальны каго? што?	эйблефа́ра мн. эйблефа́раў
Творны кім? чым?	эйблефа́рам мн. эйблефа́рамі
Месны у кім? у чым?	эйблефа́ры мн. эйблефа́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.

ejbliefar — беларуская лацінка

Слова эйблефар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: