аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карыфейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карыфе́йка мн. карыфе́йкі |
| Родны каго? чаго? |
карыфе́йкі мн. карыфе́ек |
| Давальны каму? чаму? |
карыфе́йцы мн. карыфе́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
карыфе́йку мн. карыфе́ек |
| Творны кім? чым? |
карыфе́йкай, карыфе́йкаю мн. карыфе́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
карыфе́йцы мн. карыфе́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
karyfiejka — беларуская лацінка
Слова карыфейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карыфейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карыфа́шачка (11)
(8) кіпсе́йка ‹
› карыфа́шка (9)
(9) фарысе́йка ‹
› карыфе́й (7)
(8) скуфе́йка ‹
› карыфе́навы (10)
(8) сва́цейка ‹
› кары́ца (6)
(9) багаце́йка ‹
› кары́ціна (8)
(8) пла́цейка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.