аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кіпсейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіпсе́йка мн. кіпсе́йкі |
| Родны каго? чаго? |
кіпсе́йкі мн. кіпсе́ек |
| Давальны каму? чаму? |
кіпсе́йцы мн. кіпсе́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
кіпсе́йку мн. кіпсе́йкі |
| Творны кім? чым? |
кіпсе́йкай, кіпсе́йкаю мн. кіпсе́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кіпсе́йцы мн. кіпсе́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Рана ўстанеш — многа зробіш.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
kipsiejka — беларуская лацінка
Слова кіпсейка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіпсейка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіпсек + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кіпрэ́гель (9)
(16) заходнееўрапе́йка ‹
› кіпрэ́гельны (11)
(9) самасе́йка ‹
› кіпрэ́йны (8)
(7) расе́йка ‹
› кі́псек (6)
(9) фарысе́йка ‹
› кіпу́часць (9)
(8) скуфе́йка ‹
› кіпу́чы (6)
(9) карыфе́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.