мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кі́псек — назоўнік кіпу́чы — прыметнік
канцэпт

кіпучасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова кіпучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кіпу́часць

мн.  кіпу́часці
Родны
каго? чаго?		 кіпу́часці

мн.  кіпу́часцяў, кіпу́часцей
Давальны
каму? чаму?		 кіпу́часці

мн.  кіпу́часцям
Вінавальны
каго? што?		 кіпу́часць

мн.  кіпу́часці
Творны
кім? чым?		 кіпу́часцю

мн.  кіпу́часцямі
Месны
у кім? у чым?		 кіпу́часці

мн.  кіпу́часцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто працуе, таму і шанцуе.


— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.


kipučasć — беларуская лацінка

Слова кіпучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кіпучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кіпцік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кіпрэ́йны (8)

(10) дрыму́часць ‹

› кіпсе́йка (8)

(9) міну́часць ‹

› кі́псек (6)

(11) неміну́часць ‹

› кіпу́чы (6)

(9) ліпу́часць ‹

› кіпу́чы (6)

(9) рыпу́часць ‹

› кі́пцевы (7)

(11) скрыпу́часць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

па-першае