аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова кіпучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіпу́часць мн. кіпу́часці |
| Родны каго? чаго? |
кіпу́часці мн. кіпу́часцяў, кіпу́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
кіпу́часці мн. кіпу́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
кіпу́часць мн. кіпу́часці |
| Творны кім? чым? |
кіпу́часцю мн. кіпу́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
кіпу́часці мн. кіпу́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
kipučasć — беларуская лацінка
Слова кіпучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіпучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіпцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кіпрэ́йны (8)
(10) дрыму́часць ‹
› кіпсе́йка (8)
(9) міну́часць ‹
› кі́псек (6)
(11) неміну́часць ‹
› кіпу́чы (6)
(9) ліпу́часць ‹
› кіпу́чы (6)
(9) рыпу́часць ‹
› кі́пцевы (7)
(11) скрыпу́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.