каса — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ка́са, -ы, жаночы род
  1. Аддзяленне ва ўстановах, прадпрыемствах для прыёму, зберажэння і выдачы грошай і грашовых папер, а таксама памяшканне, дзе знаходзіцца гэта аддзяленне. Білетная каса. Магазінная каса. Разлічыцца ў касе. // Розныя крэдытныя ўстановы, арганізацыі, якія займаюцца галоўным чынам прыёмам і выдачай грошай. Ашчадная каса.
  2. Скрынка, шафа для захоўвання грошай, каштоўных папер і інш. Дастаць грошы з касы. // Апарат для збору выручкі на гарадскім транспарце, які працуе без кандуктараў.
  3. Наяўныя грошы ўстановы, прадпрыемства. Прыняць касу. ▪ Сёлета за садавіну і лён паклалі панежычане ў калгасную касу ні мала, ні многа, а кругленькую суму — мільён рублёў! ← Усевалад Краўчанка.
  4. У друкарскай справе — скрынка, раздзеленая на ячэйкі, са шрыфтам для набору. Наборчая каса.
  •••
  Каса ўзаемадапамогі — добраахвотнае аб'яднанне членаў прафсаюза на прадпрыемстве, ва ўстанове і інш. для ўзаемнай матэрыяльнай дапамогі.
   [Іт. cassa.]
каса́¹, -ы́; мн. ко́сы (з лічэбнік 2, 3, 4 касы́), кос; жаночы род
  Доўгія заплеценыя валасы. Насіць косы. Заплятаць косы. ▪ Аж да пят тугія косы ў дзяўчыны той дзівоснай. ← Уладзімір Дубоўка. Каса — дзявочая краса. ← З нар.
каса́², -ы; мн. ко́сы (з лічэбнік 2, 3, 4 касы́), кос; жаночы род
  Ручная сельскагаспадарчая прылада, якая складаецца з доўгага загнутага ляза, насаджанага на касільна, і служыць для зразання травы, збожжа і інш. Каса не косіць — каса брые.., Бо ў дзядзькі рукі залатыя. ← Якуб Колас. Каса роўна і гладка хадзіла ў Цімохавых руках, выядала траву да голай зямлі. ← Мікола Капыловіч.
  •••
  Ісці ў касе гл. ісці.
  Найшла (наскочыла) каса на камень — сутыкнуліся розныя непрымірымыя погляды, інтарэсы, характары.
  Хоць касою касі гл. касіць¹.
каса́³, -ы́; мн. ко́сы (з лічэбнік 2, 3, 4 касы́), кос; жаночы род
  1. Доўгая вузкая мель, якая ідзе ад берага; мыс. Пасоўваючыся ўніз па плыні, мы абмінулі вялікую пясчаную касу паміж асноўным рэчышчам і рукавом. ← Віталі Вольскі.
  2. Вузкая паласа чаго-н. [Партызаны] прайшлі просеку і, абмінуўшы невялічкі палетак, без развагі падаліся далей, да лясной касы. ← Мікола Ткачоў.
каса́⁴, -ы́; мн. ко́сы (з лічэбнік 2, 3, 4 касы́), кос; жаночы род
  размоўнае слова Селязёнка.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́са мн. ка́сы
Родны каго? чаго?	ка́сы мн. ка́с
Давальны каму? чаму?	ка́се мн. ка́сам
Вінавальны каго? што?	ка́су мн. ка́сы
Творны кім? чым?	ка́сай, ка́саю мн. ка́самі
Месны у кім? у чым?	ка́се мн. ка́сах
Клічная форма	— мн. —

Слова каса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каса — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).