аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шрыфт-каса
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шрыфт-ка́са мн. шрыфт-ка́сы |
| Родны каго? чаго? |
шрыфт-ка́сы мн. шрыфт-ка́с |
| Давальны каму? чаму? |
шрыфт-ка́се мн. шрыфт-ка́сам |
| Вінавальны каго? што? |
шрыфт-ка́су мн. шрыфт-ка́сы |
| Творны кім? чым? |
шрыфт-ка́сай, шрыфт-ка́саю мн. шрыфт-ка́самі |
| Месны у кім? у чым? |
шрыфт-ка́се мн. шрыфт-ка́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У кальца няма канца.
гэта проста космас, а не выслоўе— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
šryft-kasa — беларуская лацінка
Слова шрыфт-каса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шрыфт-каса — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шрыфтыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шры-Ла́нка (9)
(5) джа́са ‹
› шры-ланкі́йскі (13)
(4) каса́ ‹
› шры́фт (5)
(4) ка́са ‹
› шрыфтавы́ (8)
(9) ашчадка́са ‹
› шрыфталіце́йны (13)
(6) інка́са ‹
› шрыфтано́сьбіт (13)
(8) наўскаса́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.