Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кашолка, -і, ДМ -лцы; Родны склон мн. -лак; жаночы род
размоўнае слова Плецены выраб з лучыны, лазы і пад. для захоўвання і пераноскі чаго-н. Сплесці кашолку. Накапаць кашолку бульбы. Збіраць грыбы ў кашолку. ▪ Пад акном, відаць з базару, прайшла з кашолкай Альбіна Сільвестраўна. ← Мікола Ракітны. Федзя, абняўшы левай рукою вялікі букет кветак і трымаючы ў правай добра наладаваную малдаўскую кашолку з чароту, кіраваўся да сваёй машыны. ← Уладзімір Карпаў.

❌

кашолка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кашолка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кашо́лка мн. кашо́лкі
Родны каго? чаго?	кашо́лкі мн. кашо́лак
Давальны каму? чаму?	кашо́лцы мн. кашо́лкам
Вінавальны каго? што?	кашо́лку мн. кашо́лкі
Творны кім? чым?	кашо́лкай, кашо́лкаю мн. кашо́лкамі
Месны у кім? у чым?	кашо́лцы мн. кашо́лках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Людзі, якія кажуць «у жыцці трэба паспрабаваць усё», у выніку спрабуюць толькі ўсё самае дрэннае.

Слова кашолка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кашолка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.