STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кволенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кво́ленне мн. кво́ленні |
| Родны каго? чаго? |
кво́лення мн. кво́ленняў |
| Давальны каму? чаму? |
кво́ленню мн. кво́ленням |
| Вінавальны каго? што? |
кво́ленне мн. кво́ленні |
| Творны кім? чым? |
кво́леннем мн. кво́леннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кво́ленні мн. кво́леннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
kvoliennie — беларуская лацінка
Слова кволенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кволенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кворум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кво́ла (5)
(14) самаздаво́ленне ‹
› кво́ла-кро́хкі (12)
(12) нездаво́ленне ‹
› кво́ласць (8)
(11) запаво́ленне ‹
› кво́ленька (9)
(9) няво́ленне ‹
› кво́ленькі (9)
(11) заняво́ленне ‹
› кво́лець (7)
(11) паняво́ленне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
