паняволенне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паняволенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паняво́ленне мн. паняво́ленні
Родны каго? чаго?	паняво́лення мн. паняво́ленняў
Давальны каму? чаму?	паняво́ленню мн. паняво́ленням
Вінавальны каго? што?	паняво́ленне мн. паняво́ленні
Творны кім? чым?	паняво́леннем мн. паняво́леннямі
Месны у кім? у чым?	паняво́ленні мн. паняво́леннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Хікікаморы (той, хто знаходзіцца ў адзіноце) можа не выходзіць з хаты гадамі.

Прызнайся ўжо нарэшце: ты хікікаморы.

paniavoliennie — беларуская лацінка

Слова паняволенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: