аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова кенгуру
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Родны каго? чаго? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Давальны каму? чаму? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Вінавальны каго? што? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Творны кім? чым? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Месны у кім? у чым? |
кенгуру́ мн. кенгуру́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
kienhuru — беларуская лацінка
Слова кенгуру (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кенгуру — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кендо + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кенафаўбо́рачны (14)
(4) птру́ ‹
› кена́фны (7)
(5) Нау́ру ‹
› кенгуро́вы (9)
(4) гуру́ ‹
› кенгуры́ны (9)
(5) зду́ру ‹
› кендо́ (5)
(6) звіхру́ ‹
› кенды́р (6)
(2) су́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў