кермет

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кермет
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	керме́т мн. керме́ты
Родны каго? чаго?	керме́ту мн. керме́таў
Давальны каму? чаму?	керме́ту мн. керме́там
Вінавальны каго? што?	керме́т мн. керме́ты
Творны кім? чым?	керме́там мн. керме́тамі
Месны у кім? у чым?	керме́це мн. керме́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.

kiermiet — беларуская лацінка

Слова кермет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: