STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кеўканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ке́ўканне мн. ке́ўканні |
| Родны каго? чаго? |
ке́ўкання мн. ке́ўканняў |
| Давальны каму? чаму? |
ке́ўканню мн. ке́ўканням |
| Вінавальны каго? што? |
ке́ўканне мн. ке́ўканні |
| Творны кім? чым? |
ке́ўканнем мн. ке́ўканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ке́ўканні мн. ке́ўканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
kieŭkannie — беларуская лацінка
Слова кеўканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кеўканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кеўлар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ке́ўзанне (8)
(10) затаўка́нне ‹
› ке́ўзацца (8)
(8) ха́ўканне ‹
› ке́ўзаць (7)
(8) ча́ўканне ‹
› ке́ўкаць (7)
(10) цілі́ўканне ‹
› ке́ўкнуць (8)
(8) ці́ўканне ‹
› кеўла́р (6)
(11) здаро́ўканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.