STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ціўканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ці́ўканне мн. ці́ўканні |
| Родны каго? чаго? |
ці́ўкання мн. ці́ўканняў |
| Давальны каму? чаму? |
ці́ўканню мн. ці́ўканням |
| Вінавальны каго? што? |
ці́ўканне мн. ці́ўканні |
| Творны кім? чым? |
ці́ўканнем мн. ці́ўканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ці́ўканні мн. ці́ўканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
ciŭkannie — беларуская лацінка
Слова ціўканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ціўканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ціхаводдзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цітро́ваны (9)
(8) ча́ўканне ‹
› цітрыметры́чны (13)
(8) ке́ўканне ‹
› ціў-ці́ў (7)
(10) цілі́ўканне ‹
› ці́ўкаць (7)
(11) здаро́ўканне ‹
› ці́ўкнуць (8)
(10) зато́ўканне ‹
› ці́ха (4)
(10) нато́ўканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?