аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кіслеча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кісле́ча мн. — |
| Родны каго? чаго? |
кісле́чы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
кісле́чы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
кісле́чу мн. — |
| Творны кім? чым? |
кісле́чай, кісле́чаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
кісле́чы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
kislieča — беларуская лацінка
Слова кіслеча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіслеча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кісліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́сленька (9)
(6) гале́ча ‹
› кі́сленькі (9)
(6) малеча ‹
› кісле́ць (7)
(6) мале́ча ‹
› кіслі́на (7)
(6) сіне́ча ‹
› кіслі́нка (8)
(9) калатне́ча ‹
› кіслі́ннасць (11)
(7) скупе́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.