аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сінеча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сіне́ча мн. — |
| Родны каго? чаго? |
сіне́чы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
сіне́чы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
сіне́чу мн. — |
| Творны кім? чым? |
сіне́чай, сіне́чаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
сіне́чы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
sinieča — беларуская лацінка
Слова сінеча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сінеча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сінзаахорыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сіне́ц (5)
(6) малеча ‹
› сіне́цца (7)
(6) мале́ча ‹
› сіне́ць (6)
(7) кісле́ча ‹
› сінзаахо́рыя (11)
(9) калатне́ча ‹
› сі́ні (4)
(7) скупе́ча ‹
› сі́ні-сіню́сенькі (15)
(7) скупе́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.