аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скупеча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скупе́ча мн. скупе́чы |
| Родны каго? чаго? |
скупе́чы мн. скупе́ч |
| Давальны каму? чаму? |
скупе́чу мн. скупе́чам |
| Вінавальны каго? што? |
скупе́чу мн. скупе́ч |
| Творны кім? чым? |
скупе́чам мн. скупе́чамі |
| Месны у кім? у чым? |
скупе́чу мн. скупе́чах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
skupieča — беларуская лацінка
Слова скупеча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скупеча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скупідон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скупе́нда (8)
(7) кісле́ча ‹
› скупе́нда (8)
(6) сіне́ча ‹
› скупе́ць (7)
(9) калатне́ча ‹
› скупідо́н (8)
(4) се́ча ‹
› ску́піцца (8)
(4) це́ча ‹
› скупі́цца (8)
(8) прадцеча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.