аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клёш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клё́ш мн. — |
| Родны каго? чаго? |
клё́шу мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
клё́шу мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
клё́ш мн. — |
| Творны кім? чым? |
клё́шам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
клё́шы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
klioš — беларуская лацінка
Слова клёш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клёш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клешч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клё́ў (4)
(6) кампе́ш ‹
› клё́цачка (8)
(5) галё́ш ‹
› клё́цка (6)
(5) калё́ш ‹
› клё́шны (6)
(5) брыё́ш ‹
› клё́шыць (7)
(3) ві́ш ‹
› клі́ба (5)
(6) кла́віш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.