STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кліба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клі́ба мн. клі́бы |
| Родны каго? чаго? |
клі́бы мн. клі́б |
| Давальны каму? чаму? |
клі́бе мн. клі́бам |
| Вінавальны каго? што? |
клі́бу мн. клі́бы |
| Творны кім? чым? |
клі́бай, клі́баю мн. клі́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
клі́бе мн. клі́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Айці-краіна.
— Вы так дзіўна вымаўляеце слова «агра».
kliba — беларуская лацінка
Слова кліба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кліба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кліваж + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клё́ш (4)
(7) сядзі́ба ‹
› клё́шны (6)
(11) аграсядзі́ба ‹
› клё́шыць (7)
(5) скі́ба ‹
› кліва́ж (6)
(6) сялі́ба ‹
› клі́вер (6)
(6) жані́ба ‹
› клі́верны (8)
(5) зні́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
