клуб

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

клуб¹, -а, мужчынскі род
  1. Арганізацыя, якая аб'ядноўвае людзей пэўнай сацыяльнай групы для сумеснага адпачынку, забаў і пад. // Грамадская арганізацыя, якая аб'ядноўвае спартсменаў або аматараў спорту. Яхт-клуб. Шахматны клуб.
  2. Культурна-асветная ўстанова ў СССР, задачай якой з'яўляецца палітычная і вытворчая асвета працоўных, павышэнне іх культурнага ўзроўню, арганізацыя адпачынку і пад. Клуб чыгуначнікаў: Сельскі клуб. Загадчык клуба.
  3. Будынак, памяшканне такіх арганізацыя, устаноў. Прыйшлі з поля, з гаспадаркі, Клуб запоўпіўшы да краю, Брыгадзіры і даяркі, Брыгадзіркі і свінаркі. ← Янка Купала.
   [Англ. club.]
клуб², -а, мужчынскі род
  Лятучая шарападобная маса пылу, дыму, пары і пад. Клубы туману. ▪ На заломе выбухнуў велізарны клуб белаватага дыму, за ім выкідаліся другія клубкі, следам за гэтым паказаўся паравоз кур'ерскага поезда. ← Якуб Колас. Клубы марознага паветра ўрываюцца праз адчыненыя дзверы. ← Алесь Асіпенка.
клуб³, -а, мужчынскі род
  Знешні бок верхняй часткі бядра. Бразнулі дзверы, з сянец выскачыла дзяўчына — мабыць Волька! — і скоранька пайшла цераз двор, стукаючы загарэлымі пяткаш і лёгка пагойдваючы круглымі клубамі. ← Янка Скрыган.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	клу́б мн. клу́бы
Родны каго? чаго?	клу́ба мн. клу́баў
Давальны каму? чаму?	клу́бу мн. клу́бам
Вінавальны каго? што?	клу́б мн. клу́бы
Творны кім? чым?	клу́бам мн. клу́бамі
Месны у кім? у чым?	клу́бе мн. клу́бах
Клічная форма	— мн. —

Слова клуб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік клуб — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі