аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова луб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́б мн. лу́бы |
| Родны каго? чаго? |
лу́бу мн. лу́баў |
| Давальны каму? чаму? |
лу́бу мн. лу́бам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́б мн. лу́бы |
| Творны кім? чым? |
лу́бам мн. лу́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́бе мн. лу́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
lub — беларуская лацінка
Слова луб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік луб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лубаед + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Луа́ра (5)
(3) ку́б ‹
› луараветла́н (11)
(8) гіперкуб ‹
› луа́рскі (7)
(4) Яку́б ‹
› лубавалакні́сты (14)
(4) клу́б ‹
› лу́бавы (6)
(4) клу́б ‹
› лубавы́ (6)
(4) клу́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.