STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

луб, -у, мужчынскі род
  1. Валакністая частка кары дрэў, па якой перамяшчаюцца арганічныя і мінеральныя рэчывы.
  2. Палоска такой кары ліпы, вяза. З лубу, пасля належнай апрацоўкі, вілі вяроўкі. ← Уладзімір Дубоўка.
  3. спецыяльны тэрмін Валокны лёну, канопляў і пад., якія ідуць на выраб тэкстыльнай сыравіны.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

луб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова луб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лу́б мн. лу́бы
Родны каго? чаго?	лу́бу мн. лу́баў
Давальны каму? чаму?	лу́бу мн. лу́бам
Вінавальны каго? што?	лу́б мн. лу́бы
Творны кім? чым?	лу́бам мн. лу́бамі
Месны у кім? у чым?	лу́бе мн. лу́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.

lub — беларуская лацінка

Слова луб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: