STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
лубава́я
м. лубавы́ н. лубаво́е мн. лубавы́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
лубаво́й, лубаво́е
м. лубаво́га н. лубаво́га мн. лубавы́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
лубаво́й
м. лубаво́му н. лубаво́му мн. лубавы́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
лубаву́ю
м. лубавы́ (неадуш.), лубаво́га (адуш.) н. лубаво́е мн. лубавы́я (неадуш.), лубавы́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
лубаво́й, лубаво́ю
м. лубавы́м н. лубавы́м мн. лубавы́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
лубаво́й
м. лубавы́м н. лубавы́м мн. лубавы́х |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
lubavy — беларуская лацінка
Слова лубавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове лубачна-фальклорны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› луа́рскі (7)
(6) кубавы́ ‹
› лу́б (3)
(6) ку́бавы ‹
› лубавалакні́сты (14)
(10) трохку́бавы ‹
› лубае́д (6)
(6) ру́бавы ‹
› лу́бачка (7)
(10) сімару́бавы ‹
› лу́бачна-фалькло́рны (18)
(7) зру́бавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
