лубачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лубачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лу́бачка мн. лу́бачкі
Родны каго? чаго?	лу́бачкі мн. лу́бачак
Давальны каму? чаму?	лу́бачцы мн. лу́бачкам
Вінавальны каго? што?	лу́бачку мн. лу́бачкі
Творны кім? чым?	лу́бачкай, лу́бачкаю мн. лу́бачкамі
Месны у кім? у чым?	лу́бачцы мн. лу́бачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)

бяздзейна назіраць, лайдачыць

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

lubačka — беларуская лацінка

Слова лубачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: