аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Луара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Луа́ра мн. Луа́ры |
| Родны каго? чаго? |
Луа́ры мн. Луа́раў |
| Давальны каму? чаму? |
Луа́ры мн. Луа́рам |
| Вінавальны каго? што? |
Луа́ру мн. Луа́ры |
| Творны кім? чым? |
Луа́рай, Луа́раю мн. Луа́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
Луа́ры мн. Луа́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
Luara — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Луара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Лубянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› луа́ндскі (8)
(15) намгендырэктара ‹
› луанды́йка (9)
(7) застара ‹
› луанды́йскі (10)
(7) паўтара́ ‹
› луараветла́н (11)
(4) фа́ра ‹
› луа́рскі (7)
(7) ана́фара ‹
› лу́б (3)
(8) мета́фара ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)