аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клюшка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клю́шка мн. клю́шкі |
| Родны каго? чаго? |
клю́шкі мн. клю́шак |
| Давальны каму? чаму? |
клю́шцы мн. клю́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
клю́шку мн. клю́шкі |
| Творны кім? чым? |
клю́шкай, клю́шкаю мн. клю́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
клю́шцы мн. клю́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто поле троіць, той хлеб кроіць.
Прыказка.— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
kliuška — беларуская лацінка
Слова клюшка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клюшка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клюшня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ключы́чны (8)
(10) развалю́шка ‹
› Ключэўскі (9)
(10) карталю́шка ‹
› клю́шачны (8)
(8) габлю́шка ‹
› клю́шневы (8)
(8) каклю́шка ‹
› клюшнепадо́бны (13)
(11) фінціклю́шка ‹
› клю́шня (6)
(11) фінціклю́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.