STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клюшня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клю́шня мн. клю́шні |
| Родны каго? чаго? |
клю́шні мн. клю́шань, клю́шняў |
| Давальны каму? чаму? |
клю́шні мн. клю́шням |
| Вінавальны каго? што? |
клю́шню мн. клю́шні |
| Творны кім? чым? |
клю́шняй, клю́шняю мн. клю́шнямі |
| Месны у кім? у чым? |
клю́шні мн. клю́шнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
kliušnia — беларуская лацінка
Слова клюшня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клюшня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клявец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клю́шка (6)
(8) бая́рышня ‹
› клю́шневы (8)
(7) чарэ́шня ‹
› клюшнепадо́бны (13)
(7) валю́шня ‹
› клява́ць (7)
(7) каню́шня ‹
› кляве́ц (6)
(6) рабы́ня ‹
› кляё́нка (7)
(4) ды́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
