аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кляёнка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кляё́нка мн. кляё́нкі |
| Родны каго? чаго? |
кляё́нкі мн. кляё́нак |
| Давальны каму? чаму? |
кляё́нцы мн. кляё́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
кляё́нку мн. кляё́нкі |
| Творны кім? чым? |
кляё́нкай, кляё́нкаю мн. кляё́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кляё́нцы мн. кляё́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
хлопчык: хоча сэксу
мужчына: хоча пакласці галаву табе на калені і наскардзіцца на ўсіх навокал
kliajonka — беларуская лацінка
Слова кляёнка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кляёнка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кляйменне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клю́шня (6)
(10) ратацыё́нка ‹
› клява́ць (7)
(11) паштальё́нка ‹
› кляве́ц (6)
(11) кампаньё́нка ‹
› кляі́сты (7)
(7) хваі́нка ‹
› кляйме́нне (9)
(9) закра́інка ‹
› кляймё́ны (8)
(11) іншакраі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.