Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кляваць, клюю, клюеш, клюе; клюём, клюяце; незакончанае трыванне
  1. што. Есці, хапаючы, адшчыпваючы ежу дзюбай (пра птушак). Куры клююць зерне. ▪ Тут крычаць вераб'і і клююць крапіву. ← Янка Купала.
  2. каго-што. Біць, удараць дзюбай; дзяўбці. Певень клюе ката. ▪ А чайкі смялелі ў змаганні, Плявалі яго [каршуна], дабівалі. ← Антон Бялевіч. // пераноснае значэнне Даймаць, дапякаць, крыўдзіць. — Добры ты сябра Васілю Міхайлавічу аднак. Яго і без цябе клюе кіраўніцтва. ← Уладзімір Шыцік.
  3. Хапаць прынаду, насадку на вудачцы (пра рыбу). Акуні клююць слаба: відаць, не галодныя. ← Алесь Якімовіч.
  4. безасабовая форма размоўнае слова Ідзе на лад; атрымліваецца, ўдаецца. — Вось бачыш, адразу клюе, — сказаў дзядзька Пятрусь да Адася. — Пабегла [старая] па кілбасы, да якіх я ласы. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  5. пераноснае значэнне размоўнае слова Мнагакратна ўдараць чым-н. вострым; дзяўбаць, цюкаць. Кляваць тапаром бервяно. // Доўга і настойліва біць з гармат у адно месца. Настала ноч, а гэты мінамёт усё кляваў і кляваў у адно і тое ж месца. ← Аляксей Кулакоўскі.
  •••
  Кляваць (дзюбаць) носам — драмаць то апускаючы, то ўзнімаючы галаву.
  Куры не клююць гл. курыца.