STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клятва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кля́тва мн. кля́твы |
| Родны каго? чаго? |
кля́твы мн. кля́тваў |
| Давальны каму? чаму? |
кля́тве мн. кля́твам |
| Вінавальны каго? што? |
кля́тву мн. кля́твы |
| Творны кім? чым? |
кля́твай, кля́тваю мн. кля́твамі |
| Месны у кім? у чым? |
кля́тве мн. кля́твах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...
kliatva — беларуская лацінка
Слова клятва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клятва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клятваадступнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клясці́ся (8)
(13) электрабры́тва ‹
› кля́сціцкі (9)
(5) лютва ‹
› кля́сь (5)
(6) дзятва́ ‹
› клятваадсту́пнік (15)
(4) Су́ва ‹
› клятвапаруша́льнік (17)
(4) Тува́ ‹
› клятвапаруша́льніца (18)
(5) по́хва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
