аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Сува
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Су́ва мн. Су́вы |
| Родны каго? чаго? |
Су́вы мн. Су́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
Су́ве мн. Су́вам |
| Вінавальны каго? што? |
Су́ву мн. Су́вы |
| Творны кім? чым? |
Су́вай, Су́ваю мн. Су́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
Су́ве мн. Су́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
Suva — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Сува — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Сувораў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› субяседаванне (13)
(5) лютва ‹
› субясе́днік (10)
(6) дзятва́ ‹
› субясе́дніца (11)
(6) кля́тва ‹
› сува́жна (7)
(4) Тува́ ‹
› сува́жна (7)
(5) по́хва ‹
› сува́жны (7)
(5) рэ́хва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.