STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клятчатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клятча́тка мн. клятча́ткі |
| Родны каго? чаго? |
клятча́ткі мн. клятча́так |
| Давальны каму? чаму? |
клятча́тцы мн. клятча́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
клятча́тку мн. клятча́ткі |
| Творны кім? чым? |
клятча́ткай, клятча́ткаю мн. клятча́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
клятча́тцы мн. клятча́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусМужчыны больш вынослівыя за жанчын: жанчына паляжыць крышачку — і не вытрымлівае, ідзе нешта рабіць. А мужчына ляжыць сабе далей, цярпіць.
kliatčatka — беларуская лацінка
Слова клятчатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клятчатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кляўза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клятня́нскі (10)
(9) брусча́тка ‹
› клятча́сты (9)
(8) нітча́тка ‹
› клятча́тачны (11)
(8) нітча́тка ‹
› клятча́ткавы (11)
(14) нітраклятча́тка ‹
› клятча́ты (8)
(8) сятча́тка ‹
› кля́ты (5)
(10) узрыўча́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
