мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кнігаві́ца — назоўнік кнігавыдаве́цкі — прыметнік
канцэпт

кнігавыдавец

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кнігавыдавец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кнігавыдаве́ц

мн.  кнігавыдаўцы́
Родны
каго? чаго?		 кнігавыдаўца́

мн.  кнігавыдаўцо́ў
Давальны
каму? чаму?		 кнігавыдаўцу́

мн.  кнігавыдаўца́м
Вінавальны
каго? што?		 кнігавыдаўца́

мн.  кнігавыдаўцо́ў
Творны
кім? чым?		 кнігавыдаўцо́м

мн.  кнігавыдаўца́мі
Месны
у кім? у чым?		 кнігавыдаўцу́

мн.  кнігавыдаўца́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.


— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.


knihavydaviec — беларуская лацінка

Слова кнігавыдавец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кнігавыдавец — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кнігавыдавецтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кнігаабме́н (10)

(12) метрабу́давец ‹

› кнігаабме́нны (12)

(12) нафтабу́давец ‹

› кнігаві́ца (9)

(7) выдаве́ц ‹

› кнігавыдаве́цкі (14)

(9) савыдаве́ц ‹

› кнігавыдаве́цтва (15)

(9) сувыдаве́ц ‹

› кнігавыда́нне (12)

(12) вэксаляда́вец ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

спазніцца