аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кнігалюб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кнігалю́б мн. кнігалю́бы |
| Родны каго? чаго? |
кнігалю́ба мн. кнігалю́баў |
| Давальны каму? чаму? |
кнігалю́бу мн. кнігалю́бам |
| Вінавальны каго? што? |
кнігалю́ба мн. кнігалю́баў |
| Творны кім? чым? |
кнігалю́бам мн. кнігалю́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
кнігалю́бе мн. кнігалю́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
я люблю каву, калі гэта піва
knihaliub — беларуская лацінка
Слова кнігалюб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кнігалюб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кнігалюбства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кнігазна́вец (11)
(8) словалю́б ‹
› кнігазна́ўства (13)
(7) мовалю́б ‹
› кнігазна́ўчы (11)
(7) багалю́б ‹
› кнігалю́бскі (11)
(7) вадалю́б ‹
› кнігалю́бства (12)
(7) вадалю́б ‹
› кнігама́н (8)
(8) уладалю́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).