аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кні́ца мн. кні́цы |
| Родны каго? чаго? |
кні́цы мн. кні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
кні́цы мн. кні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
кні́цу мн. кні́цы |
| Творны кім? чым? |
кні́цай, кні́цаю мн. кні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
кні́цы мн. кні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Дзве прычыны, чаму я не даю грошы бяздомным:
1. Ім патрэбны грошы на алкаголь.
2. Мне патрэбны грошы на алкаголь.
knica — беларуская лацінка
Слова кніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кноп + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кні́ксен (7)
(9) памы́йніца ‹
› кні́ксэн (7)
(14) інфармацы́йніца ‹
› кніпхо́фія (9)
(8) ідэ́йніца ‹
› кно́п (4)
(9) пані́кніца ‹
› кно́пачка (8)
(10) адпускні́ца ‹
› кно́пачны (8)
(10) выпускні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.