аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова панікніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пані́кніца мн. пані́кніцы |
| Родны каго? чаго? |
пані́кніцы мн. пані́кніц |
| Давальны каму? чаму? |
пані́кніцы мн. пані́кніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пані́кніцу мн. пані́кніцы |
| Творны кім? чым? |
пані́кніцай, пані́кніцаю мн. пані́кніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пані́кніцы мн. пані́кніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
paniknica — беларуская лацінка
Слова панікніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панікніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паніраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пані́клівы (9)
(14) інфармацы́йніца ‹
› пані́клы (7)
(8) ідэ́йніца ‹
› пані́клы (7)
(5) кні́ца ‹
› пані́кнуць (9)
(10) адпускні́ца ‹
› паніма́ць (8)
(10) выпускні́ца ‹
› панірава́нне (11)
(9) сарамні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.