аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова корч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́рч мн. карчы́ |
| Родны каго? чаго? |
карча́ мн. карчо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
карчу́ мн. карча́м |
| Вінавальны каго? што? |
ко́рч мн. карчы́ |
| Творны кім? чым? |
карчо́м мн. карча́мі |
| Месны у кім? у чым? |
карчы́ мн. карча́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шчасце ўсюды, дзе захочаш.
— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
korč — беларуская лацінка
Слова корч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік корч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове корчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́рцік (6)
(4) ве́рч ‹
› ко́рцікавы (9)
(4) Ке́рч ‹
› ко́рць (5)
(5) сме́рч ‹
› Ко́рчула (7)
(5) сто́рч ‹
› ко́рчык (6)
(7) насто́рч ‹
› ко́рчыцца (8)
(8) наўсто́рч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.