STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова верч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́рч мн. вярчы́ |
| Родны каго? чаго? |
вярча́ мн. вярчо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
вярчу́ мн. вярча́м |
| Вінавальны каго? што? |
ве́рч мн. вярчы́ |
| Творны кім? чым? |
вярчо́м мн. вярча́мі |
| Месны у кім? у чым? |
вярчы́ мн. вярча́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
vierč — беларуская лацінка
Слова верч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́рць (5)
(7) дзе-хо́ч ‹
› верць-кру́ць (11)
(6) по́тарч ‹
› верцялі́шкаўскі (14)
(4) ха́рч ‹
› ве́рчык (6)
(4) Ке́рч ‹
› ве́рш (4)
(5) сме́рч ‹
› ве́рша (5)
(4) ко́рч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
