аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова верчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́рчык мн. ве́рчыкі |
| Родны каго? чаго? |
ве́рчыка мн. ве́рчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́рчыку мн. ве́рчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́рчык мн. ве́рчыкі |
| Творны кім? чым? |
ве́рчыкам мн. ве́рчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́рчыку мн. ве́рчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
У дакладзе ААН гаворыцца, што амаль ніхто не чытае даклады ААН.
vierčyk — беларуская лацінка
Слова верчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верць-кру́ць (11)
(10) тратуа́рчык ‹
› верцялі́шкаўскі (14)
(9) бар'е́рчык ‹
› ве́рч (4)
(8) кабе́рчык ‹
› ве́рш (4)
(8) скве́рчык ‹
› ве́рша (5)
(12) рэвальве́рчык ‹
› вершава́льнік (12)
(9) кудзе́рчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.