верчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова верчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ве́рчык мн. ве́рчыкі
Родны каго? чаго?	ве́рчыка мн. ве́рчыкаў
Давальны каму? чаму?	ве́рчыку мн. ве́рчыкам
Вінавальны каго? што?	ве́рчык мн. ве́рчыкі
Творны кім? чым?	ве́рчыкам мн. ве́рчыкамі
Месны у кім? у чым?	ве́рчыку мн. ве́рчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

У дакладзе ААН гаворыцца, што амаль ніхто не чытае даклады ААН.

vierčyk — беларуская лацінка

Слова верчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: