аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова верша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́рша мн. ве́ршы |
| Родны каго? чаго? |
ве́ршы мн. ве́ршаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́ршы мн. ве́ршам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́ршу мн. ве́ршы |
| Творны кім? чым? |
ве́ршай, ве́ршаю мн. ве́ршамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́ршы мн. ве́ршах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.
у старніку можна знайсці ахвіцэр
vierša — беларуская лацінка
Слова верша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вершавальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́рч (4)
(7) свято́ша ‹
› ве́рчык (6)
(5) ко́пша ‹
› ве́рш (4)
(5) парша́ ‹
› вершава́льнік (12)
(7) хакерша ‹
› вершава́льніцкі (14)
(5) пе́рша ‹
› вершава́льніцтва (15)
(7) на́перша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.