аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крамар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кра́мар мн. кра́мары |
| Родны каго? чаго? |
кра́мара мн. кра́мараў |
| Давальны каму? чаму? |
кра́мару мн. кра́марам |
| Вінавальны каго? што? |
кра́мара мн. кра́мараў |
| Творны кім? чым? |
кра́марам мн. кра́марамі |
| Месны у кім? у чым? |
кра́мару мн. кра́марах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.
kramar — беларуская лацінка
Слова крамар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крамар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крамачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кра́ма (5)
(4) ама́р ‹
› краманьё́нец (11)
(5) га́мар ‹
› краманьё́нскі (12)
(5) кама́р ‹
› крамато́рскі (11)
(7) ваенма́р ‹
› кра́мачка (8)
(5) гу́мар ‹
› кра́мбал (7)
(8) сінкумар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.