Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 краса, -ы, жаночы род
  1. Тое, што робіць каго-, што-н. прывабным; хараство, прыгажосць. Белыя пралескі на прагалінах убіралі зямлю сонечнай красой вясковай. ← Міхась Лынькоў. Запомніўся мне аднастайны і роўны шум пушчы, што стаяла ў красе асенняга золата. ← Усевалад Краўчанка.
  2. Пра што-н. прыгожае, цудоўнае. Дзе столькі ласкі, красы і прывету, як на Савецкай шчаслівай зямлі! ← Міхась Машара. Я шчаслівы, Што ў суджаны час Нарадзіўся на гэтай зямлі, Дзе такія густыя лясы І такія спакойныя рэкі, Дзе вясной непаўторна штораз Зелянеюць разлогі-палі, Дзе ўладар гэтай дзіўнай красы — Ты, народ мой, на вечныя векі! ← Ніл Гілевіч.
  3. Прыгожы, прывабны выгляд. Хто бачыў яе, той забыць век не мог Красы яе светлай, дзявочай. ← Максім Танк. Прабачце мне, цудоўныя палацы, Не вашай любаваўся я красой. ← Пімен Панчанка.
  4. Упрыгожанне, слава чаго-н. Зноў адновім сталіцу Радзімы, Беларусі Савецкай красу. ← Анатоль Астрэйка. Заўсёды ў паходзе маё пакаленне Нап'ецца з твае жыватворнае нашы Празрыстых, як неба, як сонца, струменяў, О Нарач! Краса беларуская наша. ← Мікола Хведаровіч.
  5. Пылок на цвітучых злакавых раслінах.
  •••
  Ва ўсёй (сваёй) красе — а) у харастве, раскошы. Тады Мазыр ва ўсёй красе раскінуўся перад вачыма. ← Уладзімір Дубоўка; б) (у іранічным сэнсе) з усімі недахопамі. Адным словам, уся «тэхналогія» так званага дысертанта раскрывалася ва ўсёй сваёй красе. ← газета «Літаратура і мастацтва».
  Для (дзеля) красы — у якасці ўпрыгожання.