аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакраса
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакра́са мн. пакра́сы |
| Родны каго? чаго? |
пакра́сы мн. пакра́с |
| Давальны каму? чаму? |
пакра́се мн. пакра́сам |
| Вінавальны каго? што? |
пакра́су мн. пакра́сы |
| Творны кім? чым? |
пакра́сай, пакра́саю мн. пакра́самі |
| Месны у кім? у чым? |
пакра́се мн. пакра́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
pakrasa — беларуская лацінка
Слова пакраса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакраса — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакратванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакрапля́цца (11)
(5) краса́ ‹
› пакрапля́ць (10)
(6) акра́са ‹
› пакрапчэ́ць (10)
(7) закра́са ‹
› пакрасава́цца (12)
(6) укра́са ‹
› пакрасава́ць (11)
(8) прыкра́са ‹
› пакрасамо́ўнічаць (16)
(5) тра́са ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.