аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кружала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кружа́ла мн. кружа́лы |
| Родны каго? чаго? |
кружа́ла мн. кружа́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
кружа́лу мн. кружа́лам |
| Вінавальны каго? што? |
кружа́ла мн. кружа́лы |
| Творны кім? чым? |
кружа́лам мн. кружа́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
кружа́ле мн. кружа́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
kružala — беларуская лацінка
Слова кружала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кружала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кружаліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› круго́м (6)
(5) джа́ла ‹
› круго́м (6)
(6) жу́жала ‹
› кружава́ць (9)
(6) пу́жала ‹
› кружа́ліна (9)
(4) за́ла ‹
› кружка (6)
(10) бі́нга-за́ла ‹
› кружко́м (7)
(10) ды́ска-за́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.