Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 крук, -а, мужчынскі род
  1. Род вялікага цвіка, драўлянага ці металічнага, з загнутым тупым канцом. Убіць крук у сцяну. Зняць з крука шапку. ▪ Бацька павесіў на крук дубальтоўку і, пакульгваючы, падышоў да вешалкі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Рыгор моўчкі здзеў гарнітур і далікатна павесіў яго на сцяне, на драўляным круку. ← Цішка Гартны. // звычайна мн. (крукі, -оў). Цвікі падобнай формы, якія ўбіваюць у вушак для навешвання дзвярэй, варот. Хаты стаялі з павыбі[ван]ымі вокнамі і знятымі з крукоў .. дзвярамі. ← Кузьма Чорны.
  2. Прыстасаванне для падчэплівання і перамяшчэння грузаў: кароткі металічны прут, загнуты на адным канцы і прымацаваны другім канцом да каната, вяроўкі і пад. А яны — Ліда Палігоша, Надзя Ханкевіч і Зіна Кулянок — падчапілі ўжо форму да крука аўтакрана. ← часопіс «Маладосць».
  3. Дзвярная зашчапка ў форме загнутага на канцы металічнага прута, які накідваецца на прабой. Банадысь рвануў дзверы, зачыніў пуню і ўзяў дзверы на крук. ← Кузьма Чорны. У калідоры пачуліся крокі, і .. [Павел] адшчапіў крук. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  4. Металічнае вастрыё з загнутым канцом, асаджанае на шост, палку, якое служыць для падчэплівання, перацягвання чаго-н. Міша дапамагаў хлопцам расцягваць крукамі палаючыя асмалкі сцен. ← Мікола Арочка. // Двухзубыя вілы з загнутымі пад прамым вуглом канцамі для скопвання гною з воза. Скідаць гной крукам. // размоўнае слова Завостраная палка з суком для выскубвання сена, саломы са стога.
  5. Лішняя адлегласць пры хадзьбе кружным шляхам. І часта ў добрую пагоду Ідзе Міхал дамоў з абходу, І хоць чуваць, што ныюць ногі, Але зварочвае з дарогі І робіць крук, бо як стрымацца, Каб не зайсці палюбавацца І ярыною і жытамі? ← Якуб Колас.
  •••
  Гнуцца крукам; гнуцца ў крук гл. гнуцца.
  Гнуць у крук (безасабовая форма) гл. гнуць.
  Крукам галавы (носа) не дастаць гл. дастаць.
  Сядзець крукам гл. сядзець.
  Крукам стаяць (вісець) над кім-чым гл. стаяць.