Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кручок, -чка, мужчынскі род
  1. памяншальная форма да крук (у 1-4 знач.); невялікі крук. Павесіць паліто на кручок.
  2. Прыстасаванне рознай формы з загібам на адным канцы, якое служыць для зачэплівання чаго-н. Вязальны кручок. Рыбалоўны кручок. // Прыстасаванне для віцця вяровак. Я прынёс з сяней пакулле, дастаў кручкі, пачаў віць лейцы. ← Алесь Асіпенка.
  3. Росчырк, завіток на пісьме. Стаўшы на лаве, Ніна вымае з-за іконы сшытак, які хавае туды ад Толіка. Садзіцца за сталом і пачынае крэмзаць свае кручкі і кружочкі. ← Янка Брыль.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Зачэпка, пры дзірка да каго-н. [Гарбулёў] стараўся збянтэжыць Саламона рознымі спосабамі, скампраметаваць яго перад людзьмі. На гэта ў Гарбулёва было шмат кручкоў: Саламон кепска [вало]дае расійскай мовай. Не ведае матэматыкі. Не ведае такту. ← Змітрок Бядуля.
  5. неадабральнае Тое, што і кручкатвор.
  6. устарэлае Мера гарэлкі, роўная 250 г. Лабановіч цішком паслаў бабку Параску ў манапольку па кручок гарэлкі. ← Якуб Колас.