мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Дру́ць — назоўнік дручыцца — дзеяслоў
канцэпт

дручок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дручок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дручо́к

мн.  дручкі́
Родны
каго? чаго?
дручка́

мн.  дручко́ў
Давальны
каму? чаму?
дручку́

мн.  дручка́м
Вінавальны
каго? што?
дручо́к

мн.  дручкі́
Творны
кім? чым?
дручко́м

мн.  дручка́мі
Месны
у кім? у чым?
дручку́

мн.  дручка́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.


1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

dručok — беларуская лацінка

Слова дручок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дручок — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове друшляк + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


Дру́цк (5)

(5) лучо́к

дру́цкі (6)

(6) злучо́к

Дру́ць (5)

(5) пучо́к

дручыцца (8)

(6) кручо́к

дру́чыць (7)

(8) вепручо́к

друшля́к (7)

(7) стручо́к


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

1,44 мегабайта