дручыць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дручыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дру́чыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дру́чу мы дру́чым ты дру́чыш вы дру́чыце ён, яна, яно дру́чыць яны дру́чаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дру́чыла м. дру́чыў н. дру́чыла мн. дру́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дру́ч вы дру́чце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дру́чачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

The longest words with no repeated letters are dermatoglyphics and uncopyrightable.
А ў беларускай мове?

dručyć — беларуская лацінка

Слова дручыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: