STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аку́ла мн. аку́лы |
| Родны каго? чаго? |
аку́лы мн. аку́л |
| Давальны каму? чаму? |
аку́ле мн. аку́лам |
| Вінавальны каго? што? |
аку́лу мн. аку́л |
| Творны кім? чым? |
аку́лай, аку́лаю мн. аку́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
аку́ле мн. аку́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
akula — беларуская лацінка
Слова акула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акулавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аку́кліванне (11)
(6) шэ́дула ‹
› аку́клівацца (11)
(7) ме́нзула ‹
› аку́кліцца (9)
(8) кла́ўзула ‹
› аку́лавы (7)
(9) трабеку́ла ‹
› аку́лавыя (8)
(8) мале́кула ‹
› акулападо́бны (12)
(13) грам-мале́кула ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
